( 2901 ) طب شهابى ( شفاء المريض ) ( پزشكى ، ادبيات فارسى ، طب منظوم - / فارسى ) از : حكيم شهاب الدين بن عبد الكريم قوام ناگورى منظومه معروفى است در طب ، شامل صد و شصت و چهار باب . مؤلف كه در اشعارش « شهاب » تخلص مىكند ، اين منظومه را در 10 شوال 790 ق به نام مظفر شاه اول گجرات سروده است . او در هر باب يك مرض را ذكر و نسخه يا چند نسخه پزشكى براى درمان آن بيان نموده است . در نسخهء حاضر اين منظومه به صورت متن و حاشيه چاپ شده است . آغاز : بسمله . ( شعر ) نخستين كنم نوك خامه روان * به توحيد پروردگار جهان خداوند خلّاق ارض و سما * كه نى جسم دارد نه جان و نه جا نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : مسيح الزمان . توضيحات : صفحه اول داراى سرلوح و كتيبه با نگاره هاى گل و بوته ؛ تمامى صفحه ها جدول دار سه ستونى ؛ جدول ايام بحران و مسهل از تأليفات حكيم بدر الدين در آخر نسخه در يك صفحه آمده است . محل چاپ : هند ؛ كانپور . مطبعه : مسيحايى مسيح الزمان . تاريخ : 1272 ق . تعداد صفحات : 1 + / 97 ؛ اندازه : 24 * 16 ؛ تعداد سطور : 17 . ( 2902 و 2093 ) رسالة فى الردّ على الرافضة ( اعتقادات - / عربى ) از : شيخ ابوحامد مقدّسى ( م 888 ق ) رديّه اى است كه مؤلف به زعم خود بر روافض نوشته و در آن تهمت هاى ناروا به شيعه وارد ساخته است كه نشانگر عدم دسترسى وى به منابع اصلى شيعه و عدم شناخت واقعى وى از